มีใครอยากดูมั่งไม๊ไปดูฏันเหอะ  หนังแนวแฟนตาซี  น่ารัก เหมือนอ่านนิทาน  แถมเป็นนิทานเกี่ยวกับอาหารที่เรียกได้ว่าอาหารจากพระเจ้าเลยนะ  ถ้าดูเสร็จมีหวัง  ต้องอยากกินชอคโกแลตแน่ๆ  อาหารไรไม่รู้  หอม  หวานที่สุด  เครียดๆก็หายได้  อิอิ 

     ตอนแรกกะว่าวันนี้จะกลับมาอ่านหนังสือ  แต่และแล้ว  ก็ทำไม่ได้ดังหวัง  กลับมาถึงมานั่งดูทีวีที่ห้องก้อ  ชวนก้อไปดูหนัง  ก้อไม่ไป  สักพักกลับห้องมานั่งคุยกับรูมเมทเล่น  (โดนรูมเมทแอบเคืองนิดๆอีกต่างหาก  เวงกำ ไม่น่าเลยเรา)  แล้วสักพักก็มีโทรศัพท์เข้ามา  มันขึ้นว่า "สายเข้า"  กรี๊ด...  หวังว่าไม่ใช่นะ  พอรับสายมา  ก็ไม่มีใครพูด  ฮัลโหลตั้งหลายรอบ  ได้ยินเสียงแว่วๆ  ใช่จริงๆด้วย  โทรมาทำไม  เค้าต้องการอะไรกันแน่   เลยโทรกลับไปถามว่าโทรเข้ามาหาหร๋อ  เค้าดันตอบว่าไม่นี่  สงสัยกดไปโดน ไม่รู้ตัว  เดี๋ยวดูให้ว่าเค้ากดพลาดรึป่าว เราตอบไปว่าไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร  ถ้าคนโทรมามีธุระคงโทรมาใหม่  วางไปได้สักพัก ไม่ถึง3นาที  "สายเข้า"  มาอีก  แง...  ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องไง  พอรับสาย  ได้ยินเสียงเค้าอีกแล้ว  .ฮัลโหลๆ ไม่ไม่ยินเลย ฮัลโหล  อืม..งั้นช่างมันเหอะ"  แง....เราพูดตอบไปตั้องหลายคำ  ไม่ได้ยินกันเลยหรือไง  แล้วจะโทรกลับมาทำไม  บอกแล้วว่าไม่ต้อง  ยังโทรกลับมา  แล้วมาบอกว่างั้นช่างมันเหอะ  ใจร้ายๆๆๆ  ทำเอาน้ำตาไหล....  อยู่ดีๆก็ร้องไห้  ทำไมนะ  คิดว่าตัดใจได้แล้วเชียว  คิดว่าเอาหัวใจดวงนี้ไปฝากกับคนอื่นแล้วนะ  ทำไมน้ำตาต้องไหลด้วย  รู้แต่ว่าเค้าใจร้ายจัง....  แถมทำให้เรารู้สึกสับสน  ว่าที่เราคิดว่าเราไปชอบอีกคนแล้วมันคืออะไร  หรือแค่คิดจะเอาคนนั้นมาแทนที่  แต่ไม่นะ  เราไม่ได้คิดจะแทนที่เค้าด้วยใคร  และอีกคนเค้าก็ดีพอที่จะไม่ใช่แค่ตัวแทนนี่  แง...สับสนจัง.....  โทรไปหาดรีม  ดรีมก็ง่วง ใกล้สอบ  เฮ้อ...งี้จะให้ใครปลอบหล่ะ  เลยโทรไปหาเพื่อนอีกคน  ค่อยยังชั่ว  เค้าใจดีจัง  เสียงอิ๋งยังไม่หายจากการร้องไห้ดี  เค้าสังเกตด้วย  เลยถามว่าเป็นอะไรไม๊  แล้วคุยด้วยจนหายเศร้าเลย  หลังจากวางสายไป  เพราะไปอ่านหนังสือดีก่า  เค้าต้องquizวันพฤหัส  อิ๋งก็ยังไม่ได้อ่านหนังสือสอบไฟนอลเลย  แต่ก็ไม่ได้อ่านอยู๋ดี  เดินเข้าๆออกๆห้อง  เดินเล่น  เพราะฟุ้งซ่าน  ทำอะไรไม่ได้สักที  ก็มานยางสับสนนี่...  ตกลงความรักคืออะไรกันแน่  สิ่งที่รู้สึกอยู่มันคืออะไร  เฮ้อ.... 

 

    ความรักที่โดนปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก  คือความรักที่ไม่หวังผลตอบแทน  มีแต่การให้  เป็นสุขใจเมื่อเค้าเป็นสุข  ทุกข์ยามเค้าเศร้า  ไม่ว่าเค้าเป็นอย่งไร เปลี่ยนแปลงแค่ไหนเราก็รับได้รักได้เสมอ  เหมือนความรักที่พระแม่มารีมีต่อลูกทุกคน  แต่ไฉนเลย  เราถึงทำอย่างนั้นบ้างไม่ได้นะ   ไม่เคยรู้สึกได้อย่างนั้นเลย  ใช่ว่า สุขเมื่อเห็นเค้ายิ้ม ทุกข์เมื่อเค้าเศร้า เป็นห่วงเสมอแม้ว่าไม่ค่อยได้เจอ  อยากเห็นรอยยิ้มของเค้าตลอดเวลา  รับได้ในสิ่งที่เค้าเป็น  แต่ทำไมยังแอบหวัง คาดหวังให้เค้าใส่ใจเราบ้าง  ทำให้เรามีความสุขบ้างได้ไม๊  อย่างนี้จะเรียกว่าความรัก  รักแท้ได้ไม๊นะ   เป็นอย่างนี้ทุกทีเลย  เจ็บ.... เหนื่อย.... ท้อ....  จนไม่อยากจะรักแล้ว  แต่ก็พยายามบอกกับตัวเองว่า  ความรักไม่ได้ผิด  แต่ผิดที่เราดันไปคาดหวัง  ครั้งหน้าอย่าคาดหวังอะไรก็แล้วกัน  บอกอย่างนี้กับตัวเองทุกที  แต่มันก็เผลอ.... เผลอใจไปหวังอีกจนได้  ทำไมความรักมักจะมาพร้อมกับความคดหวังด้วยนะ  เมื่อไหร่...เมื่อไหร่เราถึงจะรัก  แบบรักแท้ที่โดนปลูกฝังมาได้สักที  รักแบบไม่หวังผลใดๆ

 

 

ปล.  ทำไงดี  อยากรักต่อ  แต่ตอนนี้กลัวจะคาดหวังอีก....  ในเมื่อไม่กล้าพอที่  เพราะกลัวความสูญเสีย  ความหวังยิ่งเป็นไปได้ยากขึ้น  จากที่มันแทบเรียกว่าริบหรี่เต็มทีอยู่แล้ว 

 

 

ชื่อเพลง/Title :	หวั่นไหว
อัลบัม/Album :	Drive
ศิลปิน/Artist :	Bodyslam

รู้ก็ทั้งรู้ว่าเธอเป็นใคร และฉันก็ไม่คิดจะปีนขึ้นไป คงไม่มีทางจะเป็นไปได้ ก็เรานั้นมันต่างกัน ทำได้แค่เพียงเจียมตัวมันไป วัน วัน ฉันเข้าใจ แต่ฉันก็ไม่รู้เพราะความบังเอิญ หรืออันที่จริงฉันนันจงใจ เวลาที่เธอมายืนใกล้ ใกล้ ก็ยังเผลอไปสบตา รู้ก็ทั้งรู้ว่าคงไม่มีปัญญา คงไม่มีหวัง ไม่อยากจะเหลียวมอง ฉันคอยบอกตัวเอง แต่ยังทำไม่ได้ ไม่อยากจะสนใจ รู้ว่าไม่มีทาง แต่ก็ไม่รู้ต้องทำอย่างไร อดใจไม่ไหวเมื่อได้พบหน้า ยิ่งเธอส่งยิ้มคืนมายังหวั่นไหว ยังเป็นอย่างนี้อยู่ทุกวัน ฉันต้องคอยหักห้ามใจ (มันยังอดใจไม่ได้ มันยังห้ามใจไม่ได้) อดใจไม่ไหวทุกทีที่เจอ เพียงแค่แอบเผลอมองตา จะผิดไหม เก็บเอาไปฝันอยู่ทุกคืน ฉันต้องทำตัวเช่นไร ช่วยบอกได้ไหมเธอ

วันพฤหัสนี้ก็ต้องสอบแล้วสิ  ยางไม่ได้อ่านเลย.....  แล้วจาเอาไรไปสอบเนี่ย  เมื่อไหร่เลยจาตื่นจาความฝันมาเผชิญโลกความจริงสักทีน๊า...

เบื่อตัวเองจังเลย  ทำไมถึงทำตัวงี้เนี่ย....  ช่วงนี้งานก็เยอะยางจาเอาสมองกับเวลาไปฟุ้งซ่านอีก  แต่นะมานมีเหตุการณืให้น่าฟุ้งซ่านเยอะจังช่วงนี้  รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลย  อยากทำตัวน่ารัก  อยากทำตัวให้น่าสนใจ  เฮ้อ....  เพื่ออะไรเนี่ย....  บล้าๆๆๆๆๆ